Kiedy ustaje obowiązek alimentacyjny?

Obowiązek alimentacyjny ustaje z upływem 26 roku życia uprawnionego, z ukończeniem nauki na poziomie średnim i podjęciem pracy lub może wynikać z treści orzeczenia sądowego w przedmiocie zakończenia obowiązku alimentacyjnego.

Uzyskanie przez dziecko pełnoletniości nie musi oznaczać automatycznego ustania względem niego obowiązku alimentacyjnego – mogą istnieć różnorodne sytuacje usprawiedliwiające utrzymanie obowiązku alimentacyjnego mimo osiągnięcia przez uprawnionego pełnoletniości.

Uzyskanie przez dziecko realnej, faktycznej, zdolności samodzielnego utrzymania się, pociąga za sobą wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego. Rodzice mogą dochodzić zniesienia obowiązku alimentacyjnego względem pełnoletniego dziecka zarówno z uwagi na swoją złą sytuację majątkową, jak również ze względu na roszczeniową postawę pełnoletniego dziecka, które mając wykształcenie i/lub określony zawód, nie zamierza utrzymywać się samodzielnie. O ustaniu obowiązku alimentacyjnego orzeka sąd.

Małoletniemu, który jest trwale niepełnosprawny, przysługują zasądzone od rodziców alimenty przez całe życie.

Wstąpienie przez dziecko w związek małżeński nie uchyla obowiązku alimentacyjnego. Okoliczność ta wpływa na kolejność obowiązku alimentacyjnego, tj. obowiązek współmałżonka wyprzedza obowiązek rodziców. Natomiast alimenty zasądzone na rzecz byłego współmałżonka ustają, gdy ten wejdzie w nowy związek małżeński oraz w razie śmierci  małżonka uprawnionego lub zobowiązanego.

W sytuacji kiedy do alimentacji zobowiązany jest małżonek, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia, w stosunku do małżonka, który nie ponosi również winy w rozkładzie pożycia, obowiązek alimentacyjny wygasa  z upływem lat  pięciu od czasu uprawomocnienia się wyroku orzekającego rozwód. Przedłużenie pięcioletniego terminu może nastąpić z uwagi na wyjątkowe okoliczności, które powstały przed upływem w/w terminu. O powyższej kwestii orzeka sąd.

Comments are closed.